The Axis of Awesome – 4 Chords

HERKENBAARHEID – Het zal je wel eens voorkomen. Je hoort een nieuw liedje op de radio en denkt ‘waar ken ik dit van?’ Dat is niet gek. Sterker nog, vaak is dat geheel terecht. Als je oprecht van popmuziek houdt, maar niet van herhaling, stop dan nu met lezen. De Australische band The Axis of Awesome maakte een medley van tientallen popliedjes, allemaal met hetzelfde akkoordenschema. Ze weten er zelfs zes minuten mee te vullen.

Now, doesn’t that sound familiar?

De zoektocht naar het perfecte popliedje is ongeveer net zo oud als de popmuziek zelf. Elvis kwam een heel eind en The Beatles scherpten het record nog wat aan. Maar wat zorgt nou voor dat succes? Los van imago-gerelateerde elementen als losse heupen en zorgvuldig uitgekiende kostuums is de muziek zelf natuurlijk ook een factor. Het Britse DJ-collectief The KLF publiceerde ooit het boek The Manual, waarin stap voor stap wordt uitgelegd hoe je een hit schrijft die de hitlijsten bestormt. Dat boek is hier bijna in zijn volledigheid te lezen, mocht je zelf ambities in die richting hebben. Over dit boek later meer op dit blog.

Anno 2014 kunnen we concluderen dat bepaalde formules blijken te werken. Neem bijvoorbeeld de structuur. Liedjes bestaat uit akkoorden, instrumenten produceren twaalf noten die van A majeur tot G# majeur gaan. Voor iedere noot is er een wat somberder klinkende variant, die mineur wordt genoemd. Als je de majeurs en mineurs bij elkaar optelt heb je dus 24 basisakkoorden om uit te kiezen. Maar sommige combinaties klinken beter (of logischer) dan anderen. De combinatie C-G-Am-F is in de westerse popmuziek verreweg de meest gebruikte. Mocht je een instrument bespelen, pak voor de gein eens je gitaar/keyboard/ukelele erbij en kijk of het je bekend in de oren klinkt.

Bron: readsheetmusic.info

Na het lezen van dit blog mag je de naam van uitvoerende artiest The Axis of Awesome (goede naam wel) meteen weer vergeten, maar zij maken het punt van het prefab popliedje beter dan wie dan ook. In een medley van zes minuten komen een trits aan songs langs met die befaamde C-G-Am-F-sequentie. U2, Elton John, The Spice Girls, Lady Gaga (2x!) en nog tientallen anderen hebben zich allemaal schuldig gemaakt aan het gebruiken van de gouden formule.

Alleen het meest geoefende stel oren zal bij een eerste keer luisteren van een liedje de akkoordencombinatie herkennen. Maar iedereen die het liedje hoort voelt meteen aan dat het nummer ‘klopt’. Is het valsspelen om een single met dit geproefde schema uit te brengen? Of is het logisch dat het schrijven van muziek soms leidt tot al dan niet bedoeld kopieergedrag? Een betere vraag misschien nog wel: vind je het erg?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s