The Beatles – Get Back

BEATLESQUE – Ergens in de nieuwbouwzee van Almere is een kamer volgestouwd met Beatles-spullen. Planken vol platen, opbergtrommels, een Monopoly-spel met Abbey Road als Kalverstraat. Vanaf een kast kijken vier identiek geklede poppen met lange kapsels naar beneden. Dit huis staat op een passende plek in de Muziekwijk. Tussen alle memorabilia zit de voorzitter van de Beatlesfanclub Nederland, Bertus Elzenaar.

Het verhaal van Elzenaar begint op het moment dat hij als 12-jarig jongetje in Amsterdam woont. ‘Zaterdags liep ik altijd met mijn oma over de markt op de Lindengracht. Bij een stalletje hoorde ik een Beatle-plaat, het nummer If I Fell. Ik had al wel eens iets op de radio gehoord, iedereen sprak erover, maar het was toch nieuw allemaal. Dus ik heb heel lief aan mijn oma gevraagd of ik het singeltje mocht hebben. Dat mocht en dat was het begin van mijn verzameling.’

De eerste LP kwam vijf jaar later. ‘Ik begon met werken bij de PTT, in het hoofdpostkantoor aan de Nieuwezijds Voorburgwal (het huidige Magna Plaza, red.). Met wat centjes kon ik écht gaan verzamelen. Om de hoek van mijn werk zat de Torensteeg en daar zat een platenzaakje. Daar heb ik mijn eerste album ooit gekocht, Let It Be. Dat kwam in een zwarte doos, met daarin een boek en een LP. Ik had ‘m speciaal besteld, dus hij lag echt op me te wachten.’

Elzenaar meldde zich in die tijd ook aan als lid van de Beatlesfanclub, en kwam al snel in aanraking met de oprichter daarvan, Har van Fulpen. ‘Hij had een stripboekenwinkel op de Mauritskade 113. Je ziet het niet in deze kamer, maar die dingen verzamel ik ook. Ik ging als jong jochie tijdens mijn werk een keer daarlangs. Schoorvoetend naar binnen, zogenaamd een beetje snuffelen tussen de boekjes. De vrouw van Van Fulpen kwam vragen waar ik naar op zoek was. Toen heb ik tussen neus en lippen door gezegd dat ik ook lid van de fanclub was. Ze heeft me ter plekke gevraagd of ik mee wilde helpen, diezelfde avond nog. Ík, als jongetje van 16, de grote Har van Fulpen helpen. Hij stond gevoelsmatig tussen mij en The Beatles in. Het voelde aan alsof ik terecht kwam in het walhalla van The Beatles.’

Beatlesdag

Een jonge Bertus Elzenaar (l) bij de stand van de Beatlesfanclub.

De kracht van het Liverpoolse viertal is voor hem lastig in woorden uit te drukken. ‘Het is rock ‘n’ roll, maar het spreekt iedereen aan. Voor mij zijn ze onaanraakbaar. Ze vragen me wel eens of ik Paul McCartney zou willen interviewen. Absoluut niet. Dan val ik meteen in katzwijm. Een afgod is misschien een groot woord, maar voor mij staat hij er niet ver vandaan. Bij Ringo Starr hetzelfde verhaal, en als die andere twee nog geleefd hadden: zij ook.’

Elzenaar heeft zijn idolen alleen nooit live gezien. ‘Toen ze in Blokker speelden was ik veel te jong. Ik moest op zaterdag gewoon naar school toe. Mijn ouders lieten me écht niet helemaal daar naartoe gaan. Paul McCartney heb ik natuurlijk wel een paar keer gezien, bijna al zijn optredens in Ahoy was ik bij. En Ringo heb ik een keer in Duitsland zien spelen met een allstarband.’

Over zijn favoriete Beatle-liedje hoeft hij niet lang na te denken. ‘Get Back, van Let It Be‘, zegt hij gedecideerd. ‘Het laatste nummer van de laatste plaat die de Beatles ooit gemaakt hebben. De boodschap is best melancholisch, ze zingen dat de situatie moet blijven zoals hij is, terwijl de band net op dat moment uit elkaar spatte. Later, toen ik er meer over leerde, kon ik het begrijpen. Mensen worden ouder, groeien uit elkaar. Maar op dat moment was dat het liedje dat de breuk voor mij het best verwoordde.’

Get back, get back
Get back to where you once belonged

Zijn favoriete Beatle is John. ‘Je ziet het nu niet meer, maar vroeger had ik echt wilde haren. John protesteerde veel, liep mee in betogingen voor vrede. Ook in zijn teksten hoorde je terug dat hij erg met de wereld bezig was. Daar was ik ook voor. Ik wil niet zeggen dat ik uit een rood nest kwam, maar ik ben wel aan de linkerkant opgegroeid. En hoe ver Vietnam ook was, als je napalm gooit op mensen, dan ben je niet goed bezig.’

Misschien is dat de voornaamste kracht van The Beatles: de combinatie van het rebelse van John Lennon en het lieflijke van Paul McCartney. ‘Maar vergis je niet,’ zegt Elzenaar, ‘Paul is ook een wolf in schaapskleren. In de jaren ’80 is hij wel opgepakt in Japan met een gigantische zak wiet. Nu is het een lieve oude man, maar je weet niet wat hij thuis doet. Misschien rookt ‘ie nog wel eens wat.’

P.S. De Beatlesfanclub Nederland is oorspronkelijk opgericht in 1964, sinds 1981 is Elzenaar er als aanjager acht dagen in de week mee bezig. Oorspronkelijk bracht de club een tijdschrift uit, maar die is vervangen door een website die inmiddels bijna 15 jaar online staat. Op een gemiddelde dag trekt beatlesfanclub.nl zo’n 1500 bezoekers.

P.S.S. Bij een zoektocht naar het ideale popliedje kun je niet om The Beatles heen. Daarom verdienen ze eigenlijk een extra nominatie. Ik voeg daarom een extra liedje toe, mijn eigen favoriete Beatlesong: Across The Universe, toevallig ook van Let It Be. Bovendien sluit die qua thema aardig aan bij Get Back, getuige de tekstregel ‘nothing’s gonna change my world’.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s